نشانگرهای ژنتیکی و تنوع ژنتیکی
آزمایش DNA پدری به بررسی نواحی خاصی از DNA افراد، بهویژه آنهایی که از والدین بیولوژیکی آنها به ارث رسیدهاند، متکی است. این نشانگرهای ژنتیکی، اغلب تکرارهای کوتاه پشت سر هم (STRs) یا پلی مورفیسم های تک نوکلئوتیدی (SNPs)، تنوع ژنتیکی و منحصر به فرد بودن ژنتیکی را در بین افراد نشان می دهند. با مقایسه این نشانگرهای ژنتیکی، دانشمندان می توانند احتمال یک رابطه بیولوژیکی را ارزیابی کنند. دقت علمی آزمایش DNA پدری بینظیر است و نتایج را با درجه بالایی از اطمینان ارائه میکند.
تست DNA پدری
امروزه رایج ترین تکنیکی که در موارد پدری استفاده می شود به شناسایی 16 لوکوس STR با موقعیت کروموزومی بستگی دارد. این جایگاه ها در هر فرد مرتبط با پرونده پدری شناسایی می شوند. پس از شناسایی، مشخصات DNA پدر و مادر ادعا شده با مشخصات DNA کودک مقایسه می شود. مراحل فرآیند آزمایش پدری شامل پنج مرحله است. این پنج مرحله در جمع آوری نمونه، استخراج DNA، کمی سازی، تکثیر و تجزیه و تحلیل STR نشان داده شده است. در مرحله جمعآوری نمونه، DNA از منبع بیولوژیکی خود استخراج میشود و به منظور ارزیابی مقدار DNA بازیافت شده در مرحله کمیسنجی اندازهگیری میشود. در مرحله تکثیر، نواحی خاصی از DNA هدف قرار گرفته و با واکنش زنجیره ای پلیمراز که به عنوان PCR شناخته می شود، کپی می شود. در نهایت، در مرحله تجزیه و تحلیل STR، کیت های تجاری معمولاً برای PCR همزمان 16 تا 24 نشانگر کوتاه پشت سر هم (STR) استفاده می شوند. آلل های STR نسبت به آرتیفکت های تکثیر PCR پس از جداسازی بر اساس اندازه با استفاده از الکتروفورز مویرگی و نرم افزار تجزیه و تحلیل داده ها تفسیر می شوند.
در icellGene با استفاده از روش PCR، شناسایی 16 و 24 لوکوس STR انجام شده و در سریع ترین زمان، بهترین و با کیفیت ترین نتایج گزارش خواهند شد.
