تنوع ژنتیک و نشانگرهای ژنتیکی
آزمایش DNA پدری به بررسی بخشهای خاص DNA افراد، بهویژه کسانی که این بخشها از والدین بیولوژیکی آنها به ارث رفتهاند، متمرکز است. این نشانگرهای ژنتیکی، که اغلب از تکرارهای کوتاه پشت سر هم (STRs) یا پلیمورفیسمهای تک نوکلئوتیدی (SNPs) بهدست میآیند، تنوع ژنتیکی و ویژگیهای منحصر به فرد ژنتیکی را در افراد نمایان میسازند. از طریق مقایسه این نشانگرهای ژنتیکی، دانشمندان قادرند احتمال وجود یک رابطه بیولوژیکی را ارزیابی نمایند. دقت علمی در آزمایش DNA پدری بینظیر است و نتایج با اطمینان بالا ارائه میشوند.
تست DNA پدری
در حال حاضر، رایجترین تکنیک مورد استفاده در آزمایشات پدری، شناسایی 16 لوکوس STR با موقعیت کروموزومی است. این لوکوسها در هر فرد بهصورت خاصی مرتبط با پرونده پدری شناخته میشوند. بعد از شناسایی، مشخصات DNA پدر و مادر ادعا شده با مشخصات DNA کودک مقایسه میشود. مراحل فرآیند آزمایش پدری شامل پنج مرحله است؛ از جمعآوری نمونه، استخراج DNA، کمیسازی، تکثیر با استفاده از PCR و تجزیه و تحلیل STR. در مرحله جمعآوری نمونه، DNA از منبع بیولوژیکی خود استخراج و مقدار بازیافتی در مرحله کمیسنجی اندازهگیری میشود. در مرحله تکثیر، با واکنش زنجیرهای پلیمراز (PCR)، نواحی خاصی از DNA کپی میشوند. در نهایت، در مرحله تجزیه و تحلیل STR، از کیتهای تجاری برای PCR بهصورت همزمان با 16 تا 24 نشانگر STR استفاده میشود. آللهای STR پس از جداسازی بر اساس اندازه با استفاده از الکتروفورز مویرگی و نرمافزارهای تجزیه و تحلیل دادهها تفسیر میشوند.
در icellGene با بهرهگیری از روش PCR، شناسایی 16 و 24 لوکوس STR انجام گرفته و نتایج بهترین و با کیفیتترین در کوتاهترین زمان ارائه میشوند.
